Joanna Skwarczyńska urodziła się 12 czerwca 1935 r. w Łodzi. Chodziła do przedszkola Rodziny Wojskowej w Łodzi od jesieni 1938 r., a potem we Lwowie: 1939 - 40. W kwietniu 1940 r. była wraz z rodziną wysiedlona do Kazachstanu, skąd wróciła pod koniec listopada 1940 r. do Lwowa, gdzie znów uczęszczała do przedszkola (1940 - 41). Od lata 1941 do stycznia 1943 przebywała z siostrą u wujostwa Teleżyńskich, najpierw w Krasnobrodzie pod Zamościem, a potem, po wysiedleniu Polaków z Zamojszczyzny, w Leśniczówce koło Wilkołaza. Tam uczyła ją siostra, po czym na końcu roku [szkolnego] zdawała egzamin w najbliższej szkole. Od stycznia do czerwca 1943 uczyła się we Lwowie prywatnie, po czym zdała egzamin z [zakresu] 3 klasy szkoły powszechnej (w "polnische Volksschule nr 25"). W kwietniu, maju i czerwcu 1944 występuje w tajnym teatrze pod dyrekcją B. Dąbrowskiego, grając rolę Lilusi w Ich czworo Zapolskiej.
Po wyzwoleniu Lwowa przez wojska radzieckie uczęszczała do 19 Szkoły Średniej z polskim językiem wykładowym do kl. IV - aż do wyjazdu ze Lwowa w kwietniu 1945 r. Równocześnie jest zaangażowana do Państwowego Teatru Dramatycznego we Lwowie pod dyrekcją B. Dąbrowskiego, gdzie gra rolę Lilusi w Ich czworo Zapolskiej i rolę Isi w Weselu Wyspiańskiego. Po przyjeździe go Łodzi w maju 1945r. uczęszcza do klasy IV szkoły powszechnej nr 161 pod kierownictwem J. Podsędkowskiej, gdzie przechodzi klasy V,VI, VII. Pod koniec czerwca 1948 r. zdaje egzamin wstępny do kl. VIII2,przechodząc pod kierownictwo dyr. T. Czapczyńskiego. Bierze żywy udział w życiu społecznym szkoły [ powszechnej], zarówno w poszczególnych imprezach szkolnych (przedstawienia, uroczystości, wystawy, akademie, kontakty z dziećmi z Domu Dziecka), jak i w stowarzyszeniach i organizacjach na terenie szkolnym. W szczególności w życiu samorządu szkolnego (ostatnio przewodnicząca), w Czerwonym Krzyżu i Towarzystwie Przyjaciół Żołnierza. Jest redaktorką Gazetki Szkolnej. Na wiosnę 1946 r. gra w Teatrze Kameralnym Domu Żołnierza w Łodzi w Ich czworo Zapolskiej rolę Lilusi, a nadto w urządzonym przez szkołę przedstawieniu baśni E. Szelburg - Zarembiny rolę rycerza (wiosna 1947) oraz występuje w jasełkach.
Wybrana zostaje do konkursu Filmu Polskiego dla Ulicy Granicznej, gdzie wraz z Mają Broniewską przechodzi do finału (jesień 1947). Do harcerstwa zapisuje się 15 września 1946 r. Właśnie tworzy się 15 Łódzka Drużyna Harcerska im " Zośki" (tzw. " Mała piętnastka). Złożyła przyrzeczenie 21 czerwca 1947 r. Od 22 lutego 1947 jest zastępową, w 1948 jest nadto przyboczną i zastępczo prowadzi prócz swego zastępu drugi zastęp. Rozkazem L 3. 1 z 22 XII 1946 uzyskuje stopień ochotniczki, a rozkazem L. 9 z 12 X 1947 stopnie tropicielki i pionierki. W lipcu 1947 uczestniczy w obozie drużynowych w Olbertynie (Dolny Śląsk), w sierpniu 1947 w obozie kierowniczek pracy harcerskiej tamże (oba obozy z Chorągwią Mazowiecką). W zimie 1947 jest na dziesięciodniowym zimowisku w Zakopanem (kurs instruktorski). Od października 1947 do czerwca 1948 roku uczestniczy w konkursie zastępowych prowadzonym przez Komendę Hufca IV (kurs gospodarczy). W lipcu 1948 jest na obozie Chorągwi Łódzkiej (15 Ł. D. H. im. "Zośki"), pełniąc funkcję przybocznej, oboźnej i prowadząc zastęp "Mewy". Na obozach w Olbertynie uzyskuje sprawności: kucharka, goniec, praczka, miłośniczka gier (12 X 1947), śpiewaczka, pokojówka (22 XII 1947). Nadto jeszcze w ciągu ostatniego roku zdobyła takie sprawności, jak opiekunka dzieci, miłośniczka gier dziecięcych, kukiełkarka, higienistka dziecięca, przyjaciółka książki, organizatorka przedstawień, krajoznawczyni, dekoratorka, sprawność "żywego słowa", przyjaciółka lasu, pionierka.
Zginęła w katastrofie na jeziorze Gardno 18 lipca 1948 r. Pogrzeb ofiar odbył się w Łodzi 21 VII 1948r. Pochowana z gronem współ ofiar katastrofy, harcerek, na Starym Cmentarzu Katolickim w Łodzi.